Kahramanmaraş’ta bedensel engelli bir çift, yıllardır yaşamak zorunda kaldıkları, çatısı akan ve engelli yaşamına uygun olmayan evde hayata tutunmaya çalışıyor. Zor şartlar altında yaşam mücadelesi veren çift, destek beklerken kendilerine ait bir ev hayali kuruyor.
12 yaşındayken yüksekten düşme sonucu felç kalan 33 yaşındaki Arzu Sarıtaş, iki yıldır evli olduğunu belirterek, engelli eşiyle birlikte başka gidecek yerleri olmadığı için bu evde yaşamak zorunda kaldıklarını söyledi.
Yaşadıkları evin kendilerine ait olmadığını ve ilerleyen yıllarda yıkılmasının gündemde olduğunu ifade eden Sarıtaş, o gün geldiğinde sokakta kalma endişesi yaşadıklarını dile getirdi.
Arzu Sarıtaş yaşadıkları zorlukları şu sözlerle anlattı:
“Her yağmur yağdığında evin içi su doluyor. Islak zeminde lavaboya gidip gelmek benim için çok zor. Emekleyerek hareket ediyorum. Ayağım enfeksiyon kaptı, defalarca hastaneye gidip geldim.
Ayağım kırıldı, dikişlerim vardı. Merdiven çıkarken dikişlerim patladı, tekrar hastaneye dönmek zorunda kaldım. 25 gün hastanede yattım.
Şu an bile ıslaklık yüzünden ayağım yine kötü durumda. Biz engelli olabiliriz ama yaşamayı hak ediyoruz. Kendi başımıza hareket edebileceğimiz, kendimize uygun bir ev istiyoruz.
Mutluyuz ama daha da mutlu olmak istiyoruz. Tek isteğimiz kendimize uygun bir yuva. Sesimizi duysunlar artık. Başka bir çaremiz yok.”
38 yaşındaki Cuma Sarıtaş ise maddi durumlarının yetersizliğine dikkat çekerek şunları söyledi:
“Biz sadece bir artı bir ev istiyoruz, başka bir şey istemiyoruz. Benim 10 bin, eşimin de 6 bin lira maaşı var. Başka gelirimiz yok.
Evin çatısı akıyor, merdivenleri çıkarken düşüyoruz. Bu şartlarda yaşamak gerçekten çok zor.”
Aileye yardım çağrısında bulunan Müjgan Paçacı da şu ifadeleri kullandı:
“İhtiyaçlarını karşılayamıyorlar. Biz yardımcı olmaya çalışıyoruz ama taşıma suyla değirmen dönmüyor.
Büyüklerimizin yardımına ihtiyacımız var. Normal bir soba kurup yakamıyorlar, elektrikli ısıtıcı da yetmiyor, ısınamıyorlar.
Hepimiz birer engelli adayıyız. Empati yapalım ve onlara bir el uzatalım.”
