Sandro Castro, Fidel Castro sonrası şekillenen Küba yönetimine yönelik dikkat çeken açıklamalarda bulundu. ABD merkezli bir televizyona verdiği röportajda Castro, ülkedeki ekonomik krizin derinleştiğini ve mevcut sistemin sürdürülebilirliğinin ciddi şekilde sorgulandığını ifade etti.
Castro, Küba toplumunda ideolojik bir dönüşüm yaşandığını öne sürerek, “Kübalıların çoğu komünist değil, kapitalist olmak istiyor” sözleriyle mevcut yönetim anlayışına yönelik eleştirilerini açıkça dile getirdi. Ekonominin daha açık ve piyasa odaklı bir yapıya kavuşması gerektiğini savunan Castro, özellikle genç nüfusun sistemden giderek daha fazla uzaklaştığını belirtti.
Ülkedeki günlük yaşam koşullarına da değinen Castro, elektrik ve su kesintilerinin yanı sıra temel gıda ve ihtiyaç ürünlerine erişimde yaşanan sıkıntıların halkın yaşam standardını ciddi şekilde düşürdüğünü vurguladı. Bu tabloyu “derinleşen bir ekonomik darboğaz” olarak tanımladı.
Castro ayrıca, ABD Başkanı Donald Trump ile yapılabilecek olası bir anlaşmanın Küba ekonomisinde köklü değişimlere yol açabileceğini dile getirdi. Bu tür bir diplomatik açılımın, ülkenin uluslararası sistemle entegrasyonunu hızlandırabileceği değerlendirmesinde bulundu.
Mevcut yönetimi de eleştiren Castro, Miguel Díaz-Canel liderliğindeki hükümetin ekonomik krizle mücadelede yetersiz kaldığını savundu. Sosyal medya üzerinden yaptığı paylaşımlar nedeniyle güvenlik birimleri tarafından sorgulandığını belirten Castro, herhangi bir şiddet ya da rejim değişikliği çağrısında bulunmadığını ifade etti.
Öte yandan Küba ekonomisi, ABD’nin uyguladığı yaptırımların etkisiyle zor bir süreçten geçiyor. Washington yönetiminin petrol tedarikine yönelik kısıtlamaları sonrası ülkede ciddi bir enerji krizi baş gösterdi. Elektrik üretiminde yaşanan aksaklıklar, günlük hayatı doğrudan etkilerken, hükümet alternatif enerji kaynaklarıyla sistemi ayakta tutmaya çalışıyor.
Uzmanlara göre, Castro’nun açıklamaları sadece bireysel bir eleştiri değil; aynı zamanda Küba’da giderek görünür hale gelen ekonomik ve toplumsal değişim talebinin güçlü bir yansıması niteliği taşıyor. Bu çıkış, ada ülkesinin gelecekteki ekonomik yönelimi ve siyasi tartışmaları açısından kritik bir dönüm noktası olabilir.
