İran Savunma Konseyi, ABD ve İsrail’e yönelik sert bir uyarıda bulunarak, ülkenin kıyılarına ya da adalarına yönelik herhangi bir askeri saldırı girişiminin, bölgesel deniz trafiğini doğrudan hedef alan bir karşılıkla sonuçlanacağını açıkladı. Yapılan resmi açıklamada, böyle bir senaryoda Basra Körfezi’nin deniz mayınlarıyla kapatılabileceği vurgulandı.
Konsey, bu adımın yalnızca askeri bir karşılık değil, aynı zamanda stratejik bir baskı unsuru olacağını açıkça ortaya koydu. Açıklamada, İran kıyılarına yönelik olası bir saldırının ardından Körfez’deki tüm ulaşım hatlarının mayınlanabileceği ve bunun uzun süreli bir deniz ulaşımı krizine yol açabileceği ifade edildi.
Bu durumun en kritik yansımasının ise Hürmüz Boğazı üzerinde hissedileceği değerlendiriliyor. Küresel enerji ticaretinin ana arterlerinden biri olan bu dar geçiş hattının, benzer bir kısıtlama sürecine girmesi halinde dünya enerji piyasalarında ciddi bir şok etkisi yaratabileceği belirtiliyor.
İran yönetimi ayrıca, kendisine yönelik saldırılara destek vermeyen ülkelere ait ticari gemilerin boğazdan geçişi için Tahran ile koordinasyon sağlanması gerektiğini duyurdu. Bu ifade, İran’ın deniz trafiği üzerinde doğrudan kontrol kurma niyetini açık şekilde ortaya koyarken, bölgesel ticaret dengeleri açısından da yeni bir risk başlığı oluşturuyor.
Öte yandan açıklamada, İran Silahlı Kuvvetleri’nin İsrail’in nükleer altyapısının bulunduğu Dimona kentine yönelik saldırısının, Natanz Nükleer Tesisi’ne yapılan operasyonlara misilleme olduğu vurgulandı. Tahran, enerji altyapısını hedef alan herhangi bir saldırıya “derhal ve kesin” karşılık verileceğinin altını çizdi.
Sahadaki askeri hareketlilik de bu sert söylemleri destekler nitelikte. ABD’nin bölgeye yönelik askeri yığınağını artırdığı bildiriliyor. The Washington Post tarafından aktarılan bilgilere göre, helikopterler, F-35 savaş uçakları ve zırhlı çıkarma araçlarıyla desteklenen yaklaşık 4.500 kişilik bir deniz piyade gücü Orta Doğu’ya sevk ediliyor.
Ayrıca Pentagon’un, 11. Deniz Piyade Sefer Birimi’nin konuşlandırılmasını hızlandırdığı ifade ediliyor. Bu hamle, Washington’ın bölgedeki askeri varlığını güçlendirerek olası bir geniş çaplı çatışmaya hazırlık yaptığı şeklinde yorumlanıyor.
Uzmanlara göre Tahran’ın “mayınlama” tehdidi, klasik askeri karşılıkların ötesinde ekonomik ve stratejik sonuçlar üretmeye yönelik bir hamle. Bu senaryonun hayata geçmesi durumunda, yalnızca bölgesel güvenlik değil, küresel enerji arzı ve ticaret akışları da ciddi bir baskı altına girebilir.
Son tablo net: Söylemler sertleşiyor, askeri hazırlıklar hızlanıyor ve hata payı giderek daralıyor. Bu denklemde atılacak her adım, sadece bir ülkeyi değil—küresel sistemi sarsabilecek potansiyele sahip.
